Цаг хугацааг би бугуйдаа зүүчихсэн атлаа
Цэрэг шиг нь хүлцдэг тавиландаа дургүй.

Цагийн зүү ямар түгшүүртэй юм бэ,
Цээж хоосрох шиг, аахилан гүйх шиг.
Цонхон доороо чамайг хүлээлгэчихээд
Цаашаа хараад уйлж үлдсэн тэр нэг намар шиг.

Цэлийтэл нээсэн цонхон дор чи үгүй
Цэцэг бэлэглэдэг залуусын харцанд хайр үгүй,
Цамаан зан, зугтах хүслээ нуугаад
Цав цагаан цаасыг хайрын захидал шиг уншихад
Цаашаа гэсэн үг минь хоолойд тээглэдгийг мэднэ,
Цугтаа байсан тэр намрууд
Цагаан хэрэглэл шиг хуучирч,
Цангинатал хэлсэн хагацлын үгсээ
Залгиж амжаагүйдээ гэмшинэ.

Цардмал зам дээр гээгдчихсэн улаан сарнай
Цоохортон үзэгдэх чиний бэлгэлсэн алчуур
Цусан өнгөтэй байснийг мартжээ,
Цаг хугацааний аясаар,
Цурхирсаар би нулимсны өнгөтэй болгочихож.

Цэлийтэл нээсэн цонхон дор чи үгүй
Цэцэг бэлэглэдэг залуусын харцанд хайр үгүй...