Улаан хөшигний цаана дурлал минь үгүй
Уугаад суухад тайз эзгүй...

Уйлах чинь, уурлах чинь, инээмсэглэх чинь
Улиг болсон дурлалын түүхийг цэглэж
Урьд урьдийн цээжний хөндүүрийг
Утаа болгоод үлээчих шиг болдогийм.
Ухаарч, гэмших энэхэн дурлал минь
Ундарч оргилох хүслийн чинь дэргэд
Ур хийц нь тааруухан
Уйтгарт хөгжим ч гэлээ,
Урд чинь очоод, өөрийгөө амламаар,
Уянгат шүлгээн шөнөжин хэлмээр,
Уянгын дууны аялгуу болоод
Уруулд чинь аялагдмаар
Уйт хүсэл төрдөгийг яана...

Алга ташилтан дор би гунигаа нуугаад
Амьсгал бүрээрээ хайр болчихдог.
Айдас, догдлол, хүлээсэн дунд
Аяа, би үзэгч байхдаа хичнээн дуртай...